slide layer
slide layer
slide layer
slide layer

copyright

چه عواملی باعث سکته قلبی می‌شود

چه عواملی باعث سکته قلبی می‌شود

آترواسکلروز یا گرفتگی عروق

آترواسکلروز یا گرفتگی عروق یک فرآیند تدریجی است که در آن رسوبات کلسترول در دیواره رگهای خونی تجمع می‌یابد که به آن پلاک گفته می‌شود. پلاک‌های کلسترول باعث از بین رفتن انعطاف ‌پذیری و در نتیجه سخت شدن دیواره عروق و باریک شدن مسیر گردش خون می‌شوند. باریک شدن رگها در اثر آترواسکلروز باعث می‌شود خون رسانی دچار اختلال شده و خون لازم برای عملکرد طبیعی بخش‌های مختلف بدن تأمین نشود.

برای مثال گرفتگی عروق پا باعث می‌شود جریان خون به پاها کاهش پیدا کند که این امر موجب درد در هنگام راه رفتن یا ورزش کردن، زخم‌های پا یا تأخیر در التیام زخم‌های پا می‌شود.

آترواسکلروز در رگ‌هایی که خون را به مغز می‌رسانند موجب زوال عقل عروقی می‌شود که در آن به علت مرگ تدریجی بافت‌های مغزی در طی سالیان، عقل و ذهن فرد دچار اختلال می‌شود. همچنین گرفتگی عروق مغزی می‌تواند به سکته (مرگ ناگهانی بافت‌هایی مغزی) منجر شود.

 

شکل- رگ سالم در سمت چپ و رگ دچار گرفتگی (اترواسکلروز) در سمت راست نشان داده شده است. نواحی زرد رنگ داخل رگ در سمت راست پلاک کلسترول است که باعث باریک شدن رگ و کاهش جریان خون شده است.

 

در بسیاری از افراد آترواسکلروز تا مدت‌ها بدون تشخیص باقی می‌ماند چرا که علائم خاصی نشان نمی‌دهد. آترواسکلروز فرآیندی است که ممکن است از سنین کودکی یا نوجوانی آغاز شود اما علائم آن معمولاً در بزرگسالی و در هنگامی که رگهای خونی به شدت باریک شده اند مشخص می‌شود. سیگار کشیدن، فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت شیرین عواملی هستند که باعث ایجاد یا تسریع آترواسکلروز شده و منجر به شروع زود هنگام علائم و عوارض آن به خصوص در افرادی که سابقه خانوادگی آترواسکلروز زود هنگام دارند، می‌شود.

 

آترواسکلروز کرونری یا بیماری عروق کرونری به نوعی آترواسکلروز گفته می‌شود که باعث سخت شدن و باریک شدن عروق کرونری می‌شود. بیماری‌هایی که در اثر کاهش خون رسانی به عضله قلب در اثر مشکلات آترواسکلروز کرونری ایجاد می‌شود، بیماری عروق کرونری نام دارد. بیماری‌های عروق کرونری شامل حمله قلبی، مرگ ناگهانی و غیر منتظره، درد سینه ( آنژین)، ضربان غیر طبیعی قلب و نارسایی قلبی به علت تضعیف عضله قلب می‌باشد.

آترواسکلروز و آنژین صدری

آنژین صدری (angina pectoris) که به آن آنژین گفته می‌شود، احساس درد یا فشار و ناحیه سینه است و زمانی اتفاق می‌افتد که ارسال خون و اکسیژن به عضله قلب نمی‌تواند نیازهای عضله قلب را مرتفع سازد. هنگامی که عروق کرونری بیش از ۵۰ تا ۷۰% دچار گرفتگی می‌شوند نمی‌تواند در حین فعالیت‌های ورزشی یا شرایط دیگری که نیاز بیشتری به اکسیژن ایجاد می‌کند خون کافی برساند. عدم خون رسانی و در نتیجه اکسیژن‌ رسانی کافی به عضله قلب باعث آنژین می‌شود. در صورتی‌ که آنژین هنگام فعالیت فیزیکی یا ورزشی اتفاق بیفتد به آن آنژین فعالیتی گفته می‌شود. در برخی بیماران به خصوص افراد مبتلا به دیابت، کاهش پیشرونده جریان خون به قلب ممکن است بدون احساس درد یا تنها با احساس کوتاهی تنفس یا خستگی زود هنگام اتفاق بیفتد.

آنژین فعالیتی معمولاً به صورت احساس فشار، سنگینی یا فشرده شدن یا درد در ناحیه سینه احساس می‌شود. این درد ممکن است به سمت گردن، فکها، بازوها، کمر و یا حتی دندان امتداد یابد. آنژین فعالیتی معمولا ۱ تا ۱۵ دقیقه طول می‌کشد و با استراحت یا قرار دادن قرص نیتروگلیسیرین در زیر زبان آرام می‌شود. علت این است که با استراحت و نیتروگلیسیرین، نیاز عضله قلب به اکسیژن کاهش پیدا می‌کند. آنژین فعالیتی ممکن است اولین نشانه هشدار دهنده بیماری عروق کرونری پیشرفت باشد. دردهای سینه که تنها چند ثانیه طول میکشد به ندرت مربوط به بیماری عروق کرونری است. درد سینه یا آنژین ممکن است در هنگام استراحت رخ دهد. درد سینه هنگام استراحت در اکثر موارد نشان ‌دهنده این است که عروق کرونری به‌ حد خطرناکی باریک شده اند به طوری که قلب حتی در هنگام استراحت هم اکسیژن کافی دریافت نمی‌کنند. آنژین در هنگام استراحت غالباً به علت اسپاسم یک رگ کرونری است. در آنژین استراحتی یا آنژین فعالیتی بر خلاف حمله قلبی، آسیب دائمی به عضله قلب وارد نمی‌شود اما علامت هشدار دهنده احتمال سکته قلبی در آینده است.

آترواسکلروز و سکته قلبی

گاهی سطح پلاک کلسترول تجمع یافته در دیواره عروق کرونری، ممکن است پاره شده و لخته خونی در سطح پلاک تشکیل شود. لخته، جریان خون در رگ را مسدود می‌کند و منجر به حمله قلبی می‌شود. علت پاره شدن پلاک کلسترول که منجر به تشکیل لخته می‌شود هنوز کاملاً شناخته شده نیست اما عواملی از جمله سیگار و سایر منابع نیکوتین، کلسترول بالا ( کلسترول بد یا ال دی ال)، کاتکول امین بالای خون، فشار خون بالا و محرک‌های دیگر مکانیکی و زیست شیمی در آن نقش دارند.

در حمله قلبی بر خلاف آنژین، عضله قلب مرده و دچار آسیب ماندگار می‌شود مگر اینکه جریان خون فوراً (ظرف یک تا شش ساعت) باز گردد.

 

اگر چه سکته قلبی در هر زمانی ممکن است اتفاق بیفتد اما بیشتر سکته‌های قلبی بین ساعت ۴ تا ۱۰ صبح اتفاق می‌افتند. علت آن بالاتر بودن آدرنالین خون است که در ساعات صبحگاهی از غدد آدرنال ترشح می‌شود. افزایش آدرنالین همان طور که پیش‌تر گفته شد می‌تواند باعث پاره شدن پلاک کلسترول شود.

تنها نیمی از بیمارانی که دچار حمله قلبی می‌شوند، علائم هشدار دهنده مانند آنژین را پیش از حمله قلبی تجربه می‌کنند. با این حال این علایم ممکن است خفیف بوده و بی ‌اهمیت در نظر گرفته شوند.

 

https://www.medicinenet.com/heart_attack/article.htm