slide layer
slide layer
slide layer
slide layer

copyright

سندرم آنتی کاردیولیپین

سندرم آنتی فسفولیپید (آنتی کاردیولیپیدین) با ترومبوز مکرر سرخرگ یا سیاهرگ (لخته شدن خون در رگها)، سقط جنین مکرر و ترومبوسیتوپنی (کاهش تعداد پلاکتها) مشخص میشود. سندرم آنتی بادی آنتی فسفولیپید ممکن است اولیه باشد و یا در اثر بیماریهای دیگری مانند لوپوس ایجاد شده و ثانویه محسوب شود.

 

آشنایی با سندرم آنتی کاردیولیپین

آنتی بادی آنتی فسفولیپید یک آنتی بادی است که با فسفولیپیدهای بار منفی (مولکولهایی که در ساختار غشای سلولی متداول هستند) واکنش میدهد.

دو آنتی بادی آنتی فسفولیپید اصلی، آنتی بادی آنتی کاردیولیپین و آنتی کواگولانت لوپوس هستند.

اگر چه عبارت “آنتی کواگولانت” دلالت بر تمایل به خونریزی دارد (آنتی کواگلانت به معنی ضد انعقاد است) اما در حقیقت این آنتی بادیها تشکیل لخته ها را افزایش میدهند. چنین آنتی بادیهایی اغلب همراه با وضعیتهای پاتولوژیک مانند ترومبوز (لخته شدن خون)، سقط جنین مکرر و ترومبوسیتوپنی (کمبود پلاکت) دیده میشوند. با این حال این آنتی بادیها در برخی افرادی که به نظر میرسد هیچ بیماری ندارند نیز دیده میشود بنابراین نقش این آنتی بادیها هنوز روشن نیست.

پیامد اصلی آنتی بادی آنتی فسفولیپید بیماری غیر التهابی ترومبوامبولی است. عملا همه سیستمهای سرخرگی و سیاهرگی از جمله رگهای کوچک، متوسط و بزرگ تحت تاثیر قرار میگیرند. متداولترین محل ترومبوز سیاهرگی ناحیه پا (ناحیه فمورال (ران) و پشت زانو) است، در صورتی که ایسکمی مغزی (کمبود جریان خون به مغز) که به صورت سکته های امبولی و حمله های ایسکمی گذرا خود را نشان میدهد اغلب به عنوان نمود سرخرگی گزارش میشود.

 

آنتی بادی های آنتی کاردیولیپین و بارداری

زنان بارداری که آنتی بادیهای آنتی کاردیولیپین دارند در خطر بیشتر سقط جنین، عقب افتادگی رشد جنین و زایمان فرزند مرده قرار دارند.

 

آنتی بادیهای آنتی کاردیولیپین و حمله قلبی

وجود آنتی بادیهای آنتی کاردیولیپین و آنتی کواگولانتهای لوپوس میتواند با حمله قلبی (انفارکتوس میوکاردیال) در سنین جوانی همراه باشد.

 

عوامل

برخی بیماران ممکن است سابقه خانوادگی از دست دادن جنین یا لخته شدن مکرر خون داشته باشند.

 

تشخیص

پس از دریافت سابقه پزشکی کامل بیمار از جمله سابقه خانوادگی و معاینه فیزیکی، پزشک آزمایش خون توصیه میکند تا وجود آنتی بادیهای آنتی فسفولیپید از جمله آنتی بادیهای آنتی کواگولانت لوپوس و آنتی کاردیولیپین مشخص شود.

 

درمان

درمان در هر بیمار متفاوت است و شامل مدیریت عوامل اصلی ایجاد کننده بیماری (مانند لوپوس) می باشد. در برخی موارد درمان ممکن است شامل مصرف داروهایی باشد که خاصیت ضد انعقادی دارند (لخته ها را باز میکنند). بیمارانی که داروهای ضد انعقاد مصرف میکنند باید به دقت تحت نظر پزشک باشند چرا که خطر خونریزی در آنها بیشتر است.

 

منبع:

http://www.healthcentral.com/encyclopedia/hc/anticardiolipin-syndrome-3168810/