slide layer
slide layer
slide layer
slide layer

copyright

ارتباط استرس و بیماریهای قلبی- عروقی

استرس های روانی به چند شکل میتوانند باعث افزایش بروز بیماریهای قلبی شوند:

۱- استرسهای حاد

۲- استرس های مزمن

۳- عوامل اضطرابی و افسردگیها

بعد از جنگها و بلایای طبیعی بسته به نوع آنها و شدتشان، ریسک بیماریهای قلبی- عروقی افزایش می یابد که ممکن است از سه روز بعد حادثه تا سی روز بعد آن نیز ادامه یابد و حتی منجر به سکته های حاد قلبی شود.

در بیمارانی که پیس میکر و یا ICD دارند ، ممکن است که آریتمی قلبی افزایش یابد.

در مسابقات بزرگ ورزشی هم، در دو ساعت اول پس از شروع ورزش،حوادث قلبی- عروقی افزایش می یابد.

در مواردی، طی دو تا ۲۴ ساعت قبل از سکته ی قلبی، عصبانیت شدید، اتفاق افتاده است.

ترافیکهای سنگین، آلودگی هوا و استرس آن بسته به وضعیت روحی فرد، میتوانند باعث افزایش ریسک حملات قلبی شوند که این حملات قلبی مرتبط با استرس در خانمها بیشر دیده میشود که در بسیاری از مواقع برگشت پذیر میباشد و ناشی از افزایش شدید کاتکل آمین هاست.

ایسکمی عروق قلبی ناشی از استرس ذهنی مداوم، با شدت گرفتگی عروق مرتبط نیست ولی پروگنوز و پیش آگهی بیمار را بد میکند و حتی ممکن است که این ایسکمی با تست ورزش در شخص القا نشود ولی با استرس ذهنی القا شود.

استرسهای مزمن مثل مسایل شغلی ، اقتصادی؛ ازدواج و… هم از عوامل ایجاد عوارض قلبی هستند.

استرسهای شغلی در آقایان و استرس مسایل اجتماعی و فامیلی در خانمها ، بیشتر باعث حوادث قلبی میشود.

این بررسیها در افراد به ظاهر سالم انجام شده، نه در بیماران با مشکلات قلبی شناخته شده!

حتی استرس نگهداری و مراقبت طولانی مدت از یک بیمار نیازمند مراقبت طولانی، عوارض قلبی – عروقی را زیاد می کند.

در افرادی که در زمان بچگی تجربه های بدی داشته اند و مخصوصا مورد آزار و سوء استفاده ی جنسی قرار گرفته اند هم مواردی از استرس مزمن در بزرگسالی و عوارض قلبی آن گزارش شده است.

در تیپ های شخصیتی، آنهایی که نگرش منفی و خصومت و عصبانیت و احساسات منفی دارند، بیشتر دچار بیماری قلبی میشوند ولی درگیری این افراد نسبت به افراد افسرده، هنوز کاملا ثابت نشده است.

افسردگی از عوامل ناتوانی مهمی است که پس از یکسری بیماریهای جسمی، باعث از کار افتادن بیمار میشود و میتواند به طور ثانویه به بیماری قلبی ایجاد شده و یا اینکه به طور اولیه باعث بیماری قلبی شود.

افسردگی با کاهش فعالیت جسمی و افزایش گرایش به سیگار و… همراه است که اینها خود از عوامل افزایش دهنده ی ریسک بیماریهای قلبی- عروقی است.

در اختلالات اضطرابی و استرس پس از سانحه(PTSD) هم ارتباط با بیماری و عوارض قلبی دیده شده است.

نتیجه:

عوامل روانی و استرسها  و عوامل اضطرابی، هرکدام با مکانیسمهای متعدد باعث افزایش بروز بیماریهای قلبی و عوارض آن میشوند که شناخت دقیق استرسها و درمان آنها و حذف آنها کاری بسیار دشوار و گاهی غیر ممکن هست و بسیاری مواقع عوامل متعدد دست به دست هم میدهد و باعث تشدید عوارض قلبی میشود.

گاهی نیاز به مشاوره روانشناسی و سایکوتراپی برای شناخت عوامل و کنترل آن داریم.

گاهی هم نیاز به شروع داروهای روانپزشکی جهت کنترل عوامل اولیه و درمان وضع موجود میباشد.

در کسانی که بیماری قلبی شناخته شده دارند، مصرف داروهای روانپزشکی و آرامبخش بدون مشاوره با متخصص روانپزشکی و سپس قلب توصیه نمی شود و امکان ایجاد تداخلات و عوارض دارویی بین داروهای قلبی و روانپزشکی وجود دارد.