slide layer
slide layer
slide layer
slide layer

copyright

احیای قلبی ریوی یا CPR

احیای قلبی ریوی یا سی پی آر چیست؟  

هر ساله هزاران نفر بر اثر ایست قلبی جان خود را از دست می‌دهند، در حالی که ممکن است بتوان جان بسیاری از این افراد را نجات داد.

احیای قلبی ریوی (Cardiopulmonary resuscitation) که به اختصار به آن سی پی آر گفته می‌شود، یک درمان اورژانسی است که در آن امدادگر با فشار دست، سینه بیمار را به پایین فشار می‌دهد و در بین این حرکات تنفس مصنوعی نیز به بیمار می‌دهد تا فردی که دچار ایست قلبی شده است، زنده بماند.

احیای قلبی ریوی درمانی اورژانسی و  فوریتی است و تنها زمانی باید مورد استفاده قرار بگیرد که بیمار در حالت عدم هوشیاری قرار داشته و نفس نمی‌کشد یا تنفس او طبیعی نیست و یا ضربان نبض او قابل بررسی نیست و نبض ندارد.

در صورتی که فرد بیهوش باشد اما به صورت طبیعی نفس می‌کشد، باید فوراً با اورژانس تماس گرفته و مواظب وضعیت ضربان قلب و تنفس او باشید.

ایست قلبی چیست؟  

ایست قلبی ( cardiac arrest) به وضعیتی گفته می‌شود که عضله قلب از تپیدن باز ایستاده و دیگر خون را به بدن و مغز پمپ نمی‌کند. ایست قلبی باعث می‌شود فرد بیهوش شده و تنفس او متوقف و یا غیرطبیعی شود. در صورتی که احیای قلبی ریوی انجام نشود، فرد ظرف چند دقیقه جان می‌دهد.

آیا حمله قلبی و ایست قلبی یکی است؟

خیر، ایست قلبی و حمله قلبی تفاوت دارد. حمله قلبی مربوط به گرفتگی و انسداد عروق می‌باشد. گاهی اوقات حمله قلبی به ایست قلبی منجر می‌شود.

در حمله قلبی خون ‌رسانی به عضله قلب متوقف شده و در نتیجه بخشی از قلب دچار کمبود اکسیژن می‌شود در نتیجه علائمی مانند درد و ناراحتی سینه تجربه می‌شود اما هنوز فرد هوشیار بوده و نفس می‌کشد.

در ایست قلبی فرایند پمپاژ خون توسط قلب، متوقف شده و فرد هوشیاری خود را از دست می‌دهد بنابراین نمی‌تواند هیچ واکنشی به شما و محیط اطراف نشان دهد.

هم حمله قلبی و هم ایست قلبی وضعیت اورژانسی هستند و باید فوراً تحت مراقبت پزشکی قرار بگیرند.

در موارد ایست قلبی اولین کاری که انجام می‌شود احیای قلبی ریوی است.

ایست قلبی و احیای قلبی ریوی

ایست قلبی و احیای قلبی ریوی

احیای قلبی ریوی چه کمکی می‌کند؟

با فشردن سینه و تنفس مصنوعی، در واقع شما نقش قلب و ریه بیمار را ایفا می‌کنید و به پمپاژ خون به بدن و اکسیژن ‌رسانی به اندام‌ها کمک می‌نمایید. در ایست قلبی زمان و ثانیه ‌ها اهمیت حیاتی دارند و تأخیر در احیای قلبی ریوی احتمال نجات فرد را کاهش می‌دهد. با تأخیر در احیای قلبی ریوی، حتی در صورت نجات،  ممکن است مغز فرد دچار آسیب دائمی شود.

 

احیای قلبی ریوی یا CPR

احیای قلبی ریوی یا CPR

دستگاه الکتروشوک (دفیبریلاتور) چه فایده‌ای دارد؟

دستگاه الکتروشوک یا دفیبریلاتور دستگاهی است که برای ایجاد شوک به قلب و بازگرداندن آن به ریتم طبیعی استفاده می‌شود. استفاده از این دستگاه ساده و بی‌خطر بوده و هر کسی به هنگام مشاهده مورد “ایست قلبی”،  می‌تواند از این دستگاه استفاده کند.

دستگاه الکتروشوک یا دفیبریلاتور

دستگاه الکتروشوک یا دفیبریلاتور

احیای قلبی ریوی تا چه مدت باید ادامه پیدا کند؟  

پیش از شروع این کار حتماً باید با اورژانس تماس بگیرید. احیا را تا زمان رسیدن امدادگران اورژانس بر سر بالین بیمار ادامه بدهید مگر این که علایم احیا و هوشیاری در فرد مشاهده کردید. اگر هنگام احیای قلبی ریوی خسته شدید بیمار را رها نکنید، بلکه از کسی کمک بگیرید.

علائم بازگشت هوشیاری در فرد دچار ایست قلبی

  •   – سرفه کردن
  •   – باز کردن چشم‌ها
  •   – صحبت کردن یا حرکت دادن ارادی بدن
  •   – تنفس طبیعی

در صورتی که علائم بازگشت هوشیاری را مشاهده کردید، احیا را متوقف کنید. اگر فرد شروع به تنفس طبیعی کرد اما هنوز ناهوشیار است، او را در حالت ریکاوری قرار داده و حواستان به او باشد تا امدادگران اورژانس فرا برسند.

در صورتی که بیمار ضربان دارد اما نفس نمی‌کشد، چه باید کرد؟

به این وضعیت ایست تنفسی گفته می‌شود و در صورتی که احیای قلبی ریوی انجام نشود به سرعت تبدیل به ایست قلبی می‌شود. زمان را هدر ندهید، فوراً نبض بیمار را بررسی کنید. اگر واکنشی نمی‌بینید و فرد نفس نمی‌کشد یا به صورت طبیعی نفس نمی‌کشد، با اورژانس تماس گرفته و احیای قلبی ریوی را شروع کنید.

 

روش انجام احیای قلبی ریوی

روش انجام احیای قلبی ریوی

روش انجام احیای قلبی ریوی

  •   – فرد را بر روی سطح سفت به پشت بخوابانید
  •   – در کنار شانه بیمار زانو بزنید
  •   – پاشنه یک دست را برای مرکز قفسه سینه فرد (بین دو پستان) بگذارید و دست دیگران بر روی پشت دست اول قرار دهید. باید آرنجهایتان تا صاف باشد و شانه ‌های تان مستقیماً بالای مچ دستتان قرار داشته باشد (شکل بالا)
  •   – از وزن بدن خود استفاده کنید و قفسه سینه بیمار را فشار دهید به صورتی که حداقل پنج سانتی ‌متر پایین برود اما نباید بیشتر از شش سانتی‌ متر پایین برود. حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ حرکت فشردن قفسه سینه در دقیقه انجام دهید.

اگر در زمینه احیای قلبی ریوی آموزش ندیده ‌اید، به فشار دادن قفسه سینه ادامه دهید تا زمانی که علائم حرکتی در بیمار مشاهده کنید یا اورژانس برسد. در صورتی که آموزش احیای قلبی ریوی دیده ‌اید، علاوه بر فشردن قفسه سینه، مسیر هوای او را بررسی کرده و به او تنفس مصنوعی بدهید.

 

منابع:

http://www.mayoclinic.org/first-aid/first-aid-cpr/basics/art-20056600

https://www.bhf.org.uk/heart-health/how-to-save-a-life/what-is-cpr