slide layer
slide layer
slide layer
slide layer

copyright

آنژیوپلاستی

آنژیوگرافی یک روش تشخیصیِ بسیار دقیق در بررسی بیماریهای عروق کرونر یا قلبی است. عروقی که به خودِ قلب خونرسانی می کنند، اگر دچار گرفتگی شوند، بسته به مقدارِ گرفتگی، فرد را حین فعالیت و یا استراحت دچار علایم میکنند که دردهای آنژینی یا همان آنژین صدری نامیده می شود.

اگر گرفتگی به صورت ناگهانی و صد در صد ایجاد شود، سکته ی حاد قلبی اتقاق می افتد که نیاز به اقدام اورژانسی دارد.

بعد از انجام آنژیوگرافی و یا حین آن، در صورتیکه گرفتگی عروق قلبی وجود داشته باشد، در صورت مناسب بودنِ محلِ گرفتگی، آنژیوپلاستی انجام می شود که در این اقدام که دیگر تشخیصی نیست و درمانی می باشد، برای بیمار فنر یا استنت گذاشته می شود.

اقدام به بالون زدن ، معمولا قبل و بعد از گذاشتنِ استنت انجام می شود.

قبل از استنت گذاری، ابتدا با بالون محلِ تنگی را باز کرده و سپس استنت را داخلِ رگِ باز شده قرار می دهند تا مجددا بسته نشود و سپس با بالون مجددا استنت را به طورِ یکنواخت داخل رگ باز و جایگزین میکنند.

بالون گذاری یک اقدام موقت است و هیچ وقت بالون داخلِ رگ به طور دایم نمی ماند و پس از باز کردن مسیر، بالون خارج می شود.
آنژیوپلاستی اغلب با جایگذاری دائمی یک لوله توری سیمی به نام استنت همراه است تا به باز ماندن شریان کمک کند و شانس تنگ شدن مجدد آن را کاهش دهد.
برخی استنت ها با لایه ای از دارو پوشیده شده اند تا به باز ماندن رگ کمک کنند (استنت های آغشته به دارو) و برخی دیگر فاقد پوشش دارویی هستند (استنت های فلزی خالص)
آنژیوپلاستی می تواند برخی از علائم گرفتگی عروق مثل درد قفسه سینه و تنگی نفس را بهبود بخشد.
آنژیوپلاستی همچنین می تواند طی سکته ی حاد قلبی به منظور باز کردن سریع رگ و کاهش میزان آسیب به قلب به کار گرفته شود.

آنژیوپلاستی

آنژیوپلاستی و استنت گذاری

 

دلیل انجام آنژیوپلاستی
●آنژیوپلاستی به منظور درمان نوعی بیماری قلبی به نام آترواسکلروز یا همان گرفتگی عروق قلبی مورد استفاده قرار می گیرد که بدنبال آنژیوگرافی انجام می شود.
● آترواسکلروز در واقع همان شکل گیری تدریجی پلاک های چربی در رگ های خونی قلب است.
● هنگامی که درمان دارویی یا تغییر شیوه زندگی برای بهبود سلامت قلب کافی نباشد و یا در صورت وقوع سکته قلبی، درد قفسه سینه وخیم شونده (آنژین صدری) و یا علائم دیگر، پزشک ممکن است آنژیوپلاستی را به عنوان راه درمانی پیشنهاد کند.

آنژیوپلاستی نمی تواند در همه مشکلات قلبی مورد استفاده قرار بگیرد و پس از آنژیوگرافی و بسته به تعداد رگ های درگیر و وضعیت کلی بیمار و بیماریهای دیگرِ فرد، برای نوعِ درمان بعدی تصمیم گیری می شود.

در جراحی باز عروق کرونر، از طریق پیوند رگ از بخش دیگر بدن به بخش مسدود شده، یک مسیر فرعی ایجاد می کنند.
به علاوه در صورت ابتلا به دیابت و یا وجود انسدادهای رگی متعدد نیز پزشک ممکن است که جراحی باز قلب را پیشنهاد کند.
تصمیم برای انجام آنژیوپلاستی و یا جراحی باز قلب، به وسعت بیماری قلبی و شرایط کلی سلامتی فرد بستگی دارد.

 

نتیجه آنژیوپلاستی
در بیشتر افرادی که آنژیوپلاستی عروق کرونر قلب انجام می دهند، جریان خون در شریانی که پیش از آن بسته یا تنگ بوده است، به طور چشمگیری افزایش می یابد و خونرسانی مناسب برقرار می شود.
-معمولا درد قفسه سینه کاهش می یابد و توانایی انجام تمرینات ورزشی بهتر می شود.

-انجام آنژیوپلاستی و استنت گذاری به این معنی نیست که بیماری قلبی کاملا رفع شده است.

-شما باید عادات و روش زندگی سالمی را ادامه دهید و احتمالا داروهایی را برای اطمینان از پیشگیری از تنگ شدن مجدد شریان مصرف کنید.

-اگر علائمی مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس یا علائم مشابه با آنچه پیش از انجام آنژیوپلاستی داشتید عود کرد، با پزشک خود تماس بگیرید.

-اگر حتی حین استراحت نیز در قفسه سینه احساس درد داشتید، یا داروی نیتروگلیسیرین برای تسکین درد بی اثر بود، با اورژانس (۱۱۵) تماس بگیرید.

 

برای سالم نگه داشتن قلبتان پس از آنژیوپلاستی باید موارد زیر را اجرا کنید:
– سیگار را ترک کنید.
– سطح کلسترول خون خود را پایین بیاورید.
– وزن را در محدوده طبیعی و سالم نگه دارید.
– بیماری های دیگر مانند دیابت یا فشار خون بالا را کنترل کنید.
– به طور منظم ورزش کنید.

 

چه موقع جراحی قلب باز نیاز است؟

 

آنژیوپلاستی موفق بدان معناست که شما نیاز به انجام عمل جراحی باز قلب نداشته باشید.
در جراحی باز قلب، شریان یا وریدی از قسمت دیگر بدن برداشته می شود و به قلب پیوند داده می شود تا کمبود ناشی از رگ خونی بسته را جبران کند.
در این جراحی لازم است، در قفسه سینه شکافی ایجاد شود.
دوران بهبود یافتن از جراحی باز قلب، طولانی تر و میزان ناراحتی آن بیشتر از آنژیوپلاستی است.
اگر تعداد انسداد های رگ خونی زیاد باشد، یا شریان اصلی قلب تنگ شده باشد، یا کارایی قلب کاهش یافته باشد و یا در صورت مبتلا بودن به دیابت، احتمال دارد پزشک، جراحی باز قلب را به جای آنژیوپلاستی و استنت گذاری توصیه کند.
به علاوه برخی از انسداد ها به دلایل فنی بهتر است که با جراحی باز قلب درمان شوند.

پس از آنژیوپلاستی حتی در صورت بهبود کامل علایم قلبی، لازم و ضروری است که فرد داروهایی را به طور مداوم و منظم مصرف کند تا از گرفتگی مجدد رگ، جلوگیری شود.

باید بیماران این نکته را بدانند که پس از استنت گذاری، فنر یا همان استنت، به هیچ وجه جابجا نخواهد شد و با فعالیت و خم و راست شدن و انجام کارهای سنگین، استنت دچار شکستگی نخواهد شد.

بنابر این دادن محدودیت فعالیتی پس از آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی برای بهبود زخم و بعلت داروهای رقیق کننده ی خونِ زیادی است که فرد استفاده میکند.